جاده غم

«جـــاده غــــــم»

نمي دانم چه شد بین من و تو               که تــو از من گستی و بریدی

میـــان خاطــرات زنده عشق               بــه یکبــاره دلم را سر بریدی

نمی دانم چه شد بیگانه گشتی               بــرای این دل خـــوشباور من

نمی دانم چرا بروی تو از یــاد               همـه دلبستگـی و بــاور مــن

نمی دانم چــرا بستی دلــم را               بــه زنجیر جفای هجرت و غم

برای کـــوچ امیـــدم همیشـه             نشستــم منتظر با اشک مـرهم

نمی دانم چرا عهدت شکستـی               و رفتی با غروبی تلخ و غمگیـن

و من مانــدم برای خاطراتــم               میان لحظه های سرد و سنگین

نمی دانم چـــرا رفتـی زپیشم               سفر کردی به شهر غربـت تـن

و امــــا این دلم امیدها داشت              بـــرای زنــدگی ســاده هــم

نمــی دانـــم چرا رفتی وبردی             زیــادت ایــن دل و امیــدها را

 

سخت ترين روزهاي زندگيم

من و تو

چه شد مرا نبرده ای به شهر عشق و یارها

                                                            ببین همیشه مانده است خیال تو به یادها

همیشه بین تو و من ، حریم و مرز بوده است         

                                                            بریده ام زهجر تو، بس است این حصارها

تو سالها که رفته ای و من میان اشک غم

                                                            همیشه صبر می کنم برای وصل یارها

چگونه من به سر کنم شبی بدون تو بگو

                                                            بیاز شهر عشق من، مرا ببر به خوابها

تو سالها که رفته ای و عکس تو به روی قاب

                                                            همیشه حرف می زند به ذهن من خیالها

تو هم مرا فریفتی به اسم عشق واقعی

                                                            ولی همیشه بوده است نبرد عشق یارها

همیشه نذر کرده ام اگر تو را رسیده ام

                                                            به شمع شعله افکنم سر فراز و خاکها

تولدت مبارك عزيزم

تك ستاره آسمان زندگي ام حيدرجان

سبدي از گلهاي رز را به همراه يك دنيا

عشق و محبت  به مناسبت 11 اسفند

سالروز طلوع زندگيت تقديمت مي كنم

 

 

دوستت دارم H

****تقديم به كسي كه زندگي را دوباره به من بخشيد ****

دوستت دارم بيشترازمعنای واقعی کلمه دوست داشتن!

دوستت دارم چون توارزش دوست داشتن را داری!

دوستت دارم همچوطلوع خورشيد در سحرگاه عشق!

دوستت دارم چون تو روميخواهم وتو نيز مرا ميخواهی!

دوستت دارم ازتمام وجودم،با احساس پراز محبت وعشق!

دوستت دارم بيشتراز آنچه تصور می کنی!

دوستت دارم چون چشمانت اين حقيقت قلبم را باور دارد!

دوستت دارم تاحدی که قلبم واحساسم ظرفيت اين ابراز دوست داشتن

رانسبت به تو داشته باشد!

دوستت دارم چون توبا باوری عميق درقلب من نشستی و مرا اميد

زندگی خود قرار دادی!

دوستت دارم چون که ياری ام ميکنی تا از اين سيلاب زندگی به راحتی

عبورکنم وخودم را دردشت آرزوهايم همراه باتو ببينم!

دوستت دارم فراتر از باور يک رويا وفراتراز باور يک حقيقت!

دوستت دارم چون تو با اطمينان واعتمادکليد قلب سرخ وپراز عشقت

را به من دادی!

دوستت دارم همچو مهتابی که شبهای تيره وتار راباحضورش پراز

روشنايی ميکند!

دوستت دارم چون که تو اولين وآخرين معشوق من می باشی!

من نيز تا آفتاب زندگی ام درپس افق غروب نکرده است،هميشه،همه جا

هرلحظه به ياد توخواهم بود و دوستت خواهم داشت!

خيلي دوستت دارم

عزيزم H

 

ميميرم

چقدر سخته كسي واسيه عشقش بميره و نتونه بهش برسه حتي به قيمت جونش هم تموم بشه

«من بي تو ميميرم»

ر

 

بي تو

بي تو

بي تو دیگر در عبور جاده ها خسته و آواره ودلداده ام

بی تو دیگر در بر آئینه ها عکسی از یک خاطره یک نامه ام

بی تو در ماتمسرای زندگی جام عیشی نیست تا شادم کند

بی تو دیگر در میان تیره شب قصه ای خوش نیست تا خوابم کند

بی تو دیگر در میان آسمان، یک ستاره یک شهاب خسته ام

بی تو من ، یک آسمان در دو غمم یک کبوتر با دو بال بسته ام

بی تو دیگر در میان جاده ها یک مسافر نیست همراهم شود

بی تو من یک قصر و افسانه ام، چنگ ورودی نیست تا سازم شود

بی تو در میان باغچه یک گل یاس بنفش ناز نیست

بی تو دیگر در میان باغ دل بویی از گلهای شاد باغ نیست

بی تو دیگر مانده ام تنها ترین بی تو من افسانه ای پر غصه ام

بی تو دوراز ضربه های سخت دل در میان خاک تیره خفته ام

 

جاده غم

نمی دانم چه شد بین من و تــــو                   که تو از من گستی و بـــریدی

میــان خاطــرات زنــــده عشق                 به یکباره دلــم را سر بـــریدی

نمی دانم چه شد بیگانه گشتــی                      برای ایـــن دل خــوشباور من

نمی دانم چرا بروی تو از یــــاد                     همـــه دلبستـــگی و بـاور من

نمی دانم چــــرا بستی دلــم را                    به زنجیر جفای هجــرت و غم

بــرای کوچ امیــــدم همیشــه                   نشستــم منتظر با اشک مـــرهم

نمی دانم چرا عهــدت شکستـی                    و رفتی با غروبی تلخ و غمگیـن

و مــن مانــدم بــرای خاطراتم                    میان لحظه های سرد و سنگیــن

نمی دانم چـــرا رفتــی زپیشـم                    سفر کردی به شهر غــربت تـن

و امـــا ایــن دلم امیــدها داشت                 بـــرای زنـــدگی ســـاده هـم

نمـی دانــم چـــرا رفتی وبردی                    زیادت ایـن دل و امیـــدهــا را

ولي قلبــم به يــــادت تا هميشه                  نشسته منتظــر در جــــاده غم

 

ديدار

وقتیــکه دیــدمت مرغ دلـم پریـد       انگــار یک نفر بنــد از دلم بــرید

وقتیکه دیدمت خیره شدم به مـــاه      شایــد نصیــب من از آسمان رسید

درباغ چشم تو یک لحظه گم شـدم      دستی مرا گرفت با خود کجا کشیـد

چشمم تو را ندیده گوشم تو را شنید    انگـار قلب من بــا قلب تــو تپیــد

وقتیکه دیـدمت جسـم نـگــاه شـد     انگــار چشـم من جز تو کسی ندید

شاید که شعر من با تو تــمام شــد      امــا عمــر من بی تو به سررسیـــد

                                                                                تقديم به تو

                                          

خطا

یک اشتباه کرده ام در خـاطرات زنــدگی

                                                هرکس به نحوی می زند طعنه به من درزندگی

بر ما خطا جایز بود اما نمی دانـــم چــرا

                                                با این خطا من گشته ام هرزه به راه زنـــدگی

در چشم مردن من دگر، پوچم ولی شاید قدر

                                                اینطورخواست تقدیر من درسرنوشت زنـدگی

هرکس مرا تعبیر کـــرد با خواب خـــود

                                                شایدمنم، باید تحملها کنم­در تیرو دار زنـدگی

هر آدمی در زندگی یک اشتباه کـرده است

                                                من هم خطایی کـرده ام در مــا برای زنـدگی

هر کس پشیمان می شود بعد از خطای خود، منم

                                                نارم زکــار خــویشتن در داستان زنـــدگی

تقدیر من سنگین شده با ایـن خطـا و اشتبــاه

                                                امــا امیــد من خداست در هـر زمان زندگی